|
| |||||
|
![]() | ||||
|
чырвона-банэрная рэкляма:
Тамаш Суліма і Алег Кабзар - Трэцяе вакно | 17.01.2007 | Дуэт польскага беларуса і беларуса, які пераехаў у Польшчу. Хоць музыкі перамаглі колісь на “Бардаўскай восені” (2002), іх творчасьць у нас амаль невядома. Іх дыскаў няма ў шырокім продажы, а выступаюць яны хіба ў вузкім коле сяброў. Шкада, бо вартыя большага. “Трэцяе вакно” запісаны зь мінімумам інструмэнтаў – у асноўным гучыць акустычная гітара, а часам падлучаецца псыхадэлічная флейта. Тым ня менш, бардаўскай песьняй гэта называць ня хочацца. Хутчэй гэта рок-альбом у акустычнай стылістыцы. Якраз не ставала на нашай сцэне нечага такога “бобадыланаўскага”. Менавіта на такі лад настройваюць першыя тры песьні. Самы эмацыйны нумар – “Восень. Вобраз. Сьнег” у выкананьні Сулімы, самы задуменны – “Малітва” Кабзара. Выканаўцы назіраюць за навакольлем і заўважаюць самыя дробныя дэталі, як “крэсла з ножкамі, павыкручанымі, як вінаградныя лозы, качаецца медленна разам з гадзіньнікам у такт”. А гэта вось больш узвышанае: “Анёлы лятаюць па небе, трубяць у іржавыя руры, на лаўках у парку сядзяць прыгожыя дуры”. Тэму “Трэцяга вакна” можна акрэсьліць проста – гэта ўзаемадачыненьні творцы і сусьвету. Адсюль і песьні – “Калі памірае мастак”, “Паэты”, “Маналёг”, “Задуменьне”, еtс. Атмасфэра пракуранай кухні позна ўначы, калі дым ад цыгарэтаў узьвіваецца і ахутвае лямпачку на столі, а ў кубках стыне кава. Шчырыя і адкрытыя песьні, збудаваныя на эмоцыях і глыбінных пераважываньнях. Сёе-тое падыйшло бы да саўндтрэку да фільмаў беларускага Джармуша, калі бы такі зьявіўся.SB, для nn.by угару - up |
|
|