|
| |||||
|
![]() | ||||
|
чырвона-банэрная рэкляма:
Партызанская школа. Супольны музычны праект | 16.02.2006 | Былых ліцэістаў на новым альбоме не пазнаць. Іх трэці дыск “Партызанская школа” – гэта ўжо сапраўды сьпелая музычная праца: насычаны гук гітараў, вострыя тэксты, прафэсыйны запіс. Першая песьня, якая пачынаецца са словаў “Песьні пра каханьне” настройвае на кавэр-лад, але гэтае ўражаньне падманвае: ліцэісты не перайгрываюць банальна здабыткі беларускай і сусьветнай музычнай спадчыны, яны ўносяць туды й сваё. Як прыкладам у песьні "Ваша школа", дзе на фрагмэнтах некалькіх песень “Pink Floyd” i “Franz Ferdinand”, пабудаваны уласны твор, гэткая міні-опэра – прысьвечэньне Роджэру Ўотэрсу. Хадановіч дык наогул скампіляваў музыку з савецкай “Я люблю тебя жизнь» і бітлоўскай “Жоўтай падводнай лодкі”, дзе галоўны фігурант – бел-чырвона-белы вожык-патрыёт сьмела крочыць у паход. Але на галоўную кампіляцыю дыску прэтэндуе “Гэтага магло ня быць” Міколы Тоўсьціка, дзе ліцэісты скарысталі песьні “Крамы”, Rammstein і нават Scatman John і зрабілі гэта даволі смачна з музычнага пункту гледжаньня.Але галоўныя гіты “Партызанскай школы” – цалкам аўтарскія. Гэта найперш – “Адукацыя” Андрэя Карповіча – моцны рок-гіт з прыпевам “Нас недаадукавалі//Мала кніжак мы чыталі//Нас не перавыхавалі//Не дадалі, што жадалі”. Другі – сёньняшні гонар ліцэістаў – “Не!” – вострасацыяльная й злабадзённая песьня ў гіп-гоп стылістыцы, на якую “ПартШкола” ужо зьняла відэакліп. Вокладку дыска аздобіў Міхал Анемпадыстаў, запісваў Аляксандар Зайцаў, а зводзіў дыск – Шлёма, што ў суме мусіць гарантаваць пэўную пракмету якасьці й узроўню. SB Партызанская школа. Супольны музычны праект, 2006. угару - up |
|
|