 |  |
чырвона-банэрная рэкляма:
«Ляпіс Трубяцкой»: «Яны пакуль ня могуць кантраляваць Інтэрнэт»
| 29.08.2007 | Адразу пасьля сканчэньня свайго канцэрту на фэстывалі be2gether гурт «Ляпіс Трубяцкой» даў прэс-канфэрэнцыю. Музыкі адказалі на пытаньні беларускіх і літоўскіх журналістаў, якіх цікавіла палітычная ангажаванасьць «Ляпісаў», іх стаўленьне да бел-чырвона-белага сьцяга і далейшае разьвіцьцё калектыва.
«Тузін Гітоў»: Вас бел-чырвона-белыя сьцягі падчас канцэрту не засмучалі?Павал Булатнікаў: А чаму яны нас павінны засмучаць?
Сяргей Міхалок: У нас няма ніякай колерадэнаміі, то бок не існуе нейкіх псыхалягічных ці нэўрасцэнічных абмежаваньняў.
ПБ: Яны на нас ня дзейнічаюць як чырвоная ануча на быка.
СМ: Увогуле, не існуе колера, які б нас сапраўды раздражняў. Мы самі выкарыстоўваем сваеасаблівы каляровы эфэкт. Напрыклад, жоўтыя яйкі. Колер боскай кавярні «Тамбурын». Ну, Гаген, Вэрлен і ўсе. Там, як толькі зьяўляўся жоўты колер, то ўзьнікалі патасоўкі ды бойкі. А зараз ідзе адваротны эфэкт. Выгляд жоўтага прадмета штурхае людзей на нейкія акрабатычныя эцюды, ідзе такі добры слэм. А нас не раздражняе ўвогуле ніякі колер.
«Рэспубліка» (Літва): Ці ёсьць спадзеў, што вы ў Беларусі будзе выступаць пад вашымі сьцягамі?
ПБ: Спадзеў ёсьць. Больш за тое, мы заўтра (26 жніўня) граем у Салігорску. Гэта не зусім афіцыйная сцэна, але й не забароненая. Будзе праходзіць акцыя нашага мабільнага апэратара. Калі вы пытаеце пра тое, ці мы забароненыя ў Беларусі, то, у прынцыпе, мы ня надта абласканыя.
СМ: Быў такі выраз «Aguilas no cazan moscas» (арол не палюе на мух). Тое, што мы займаемся кляўнадай, гратэскам і, яшчэ раз бліскану, ridens verum dicere (сьмяючыся кажам праўду) – гэта ператварае нас у мух. А дзяржава, у выглядзе дзьвюхгаловага арла, не рэагуе на нас. Нас цяжка ідэнтыфікаваць. Таму калі на нас будуць паляваць, то прызнаюць нашае існаваньне.
ПБ: Год сем таму была растаўленыя кропкі над «і». Стварылі такі парытэт, пры якім нас не заўважаюць. А можа й заўважаюць, але робяць выгляд, што не заўважаюць.
СМ: Усе гэта адносяць у разрад кансыліюмаў ды лякарскай таямніцы.
ПБ: Калі вы нас хочаце пабачыць на афіцыйных канцэртах «За Беларусь!», то гэтага ня будзе.
Пытаньне: А ў кліпа «Капітал» былі нейкія праблемы?
ПБ: Гэты кліп не ратыраваўся на беларускіх каналах. Бо ні адзін праграмны дырэктар ня возьме на сябе сьмеласьць яго паказаць.
Радыё «Рацыя»: А як жа другая, бяскрыўдная вэрсыя «Капіталу»?
СМ: Справа ў тым, што другой вэсыі не было. Вэрсыя, якая існуе пад кодавай назвай «два» была зробленая для расейскага партала Upload. То бок здымаецца так званы сынхрон, выстаўляецца на партале і потым фанаты яго спампоўваюць і робяць самвыдат, спрабуюць сябе ў якасьці кліпмэйкераў. А калі казаць пра наш кліп… Што адбываецца ў Беларусі? Вы ж ведаеце ўсе Шварца «Забіць дракона». Уся сыстэма выбудаваная так, што на нейкіх вырашальных пасадах, я маю на ўвазе Міністэрства культуры, асноўныя радыёстанцыі, тэлевізійныя каналы, там сядзяць сэксоты й людзі, якія запраграмаваныя прымаць слушныя й патрэбныя ўладам рашэньні. Менавіта гэтыя людзі зьяўляюцца тым балотам, у якім спыняецца любая контркультура й любое мастацтва, якое ня ўпісваецца ў наш беларускі афіцыёз. Я ня бачыў ніякіх загадаў адносна кліпу «Капітал».
ПБ: Іх сапраўды не існуе. Гэта пэрсанальнае рашэньне якога-небудзь клерка-адміністратара.
СМ: А ўвогуле, я не сустракаў чалавека, які б ня бачыў гэты кліп. У свой час такія забарончыя меры прынесьлі папулярнасьць праекту «Саша і Сірожа». Калі да гэтага праект быў гумарыстычным аналягам Бівіса й Батхэда, то пасьля забароны мы атрымалі такі сацыяльна-пратэстны статус. Мы сталі цікавыя людзям, для некаторых мы сталі такімі злымі адэптамі контркультуры.
«Рэспубліка» (Літва): Як вам падабаецца лёзунг фэстывалю be2gether «Музыка адчыняе межы»?
ПБ: Мы чыталі пра заяву нашага Мінстэрства замежных справаў, якое зьвярталася да арганізатараў з надзеяй, што ўсё пройдзе ў рамках, што ўсё будзе ня супраць Беларусі. Тут нам спадабалася трактоўка, якую выказалі арганізатары: «У нас фэстываль называецца „Будзем разам“, а ня супраць кагосьці».
СМ: Адна з сыстэмаў каардынатаў, якая зьяўляецца для нас паказальнай у сучасным сьвеце ў якасьці сьветаразуменьня ды тэалёгіі – гэта дзэн-будызм. Таму мы верым у касмагеннасьць, у тое, што сьвет адзіны, у тое, што не існуе нейкіх межаў, якія могуць падзяляць сьвет. Я слухаю розную музыку й для мяне не істотна, будуць мне яе дазваляць слухаць ці не. Мне падаецца, у гэтым сэнс фэстывалю. Цяпер усё цяжэй і цяжэй становіцца дзяржаўным мужам быць стрымліваючым фактарам і спрабаваць навязваць сваю ідэалёгію, распавядаць, якія гурты нам слухаць.
Пытаньне: А калі б вы ня ўдзельнічалі ў канцэрце, то вы б прыехалі на фэстываль?
СМ: Хутчэй за ўсё, мы б былі занятыя на нейкім іншым канцэрце. Мы пазыцыянуем сябе, як work-музыкі. Калі мы ня будзем працаваць, то ў нас ня будзе сродкаў для існаваньня. Тым больш гурт «Ляпіс Трубяцкой» адзін зь нешматлікіх мэйнстрымавых праектаў у творчым аб'яднаньні «Дзеці сонца» і нам трэба зарабляць грошы.
Пытаньне: Ці можна казаць, што новым кліпам быў зроблены крок у бок палітызаванасьці гурта?
СМ: Мы не палітызаваны гурт у любым выпадку. Палітыка нам чужая, як такая. Да паняцьця «файт» мы ставімся досыць іранічна. Асабіста я лічу, што дзеяньнямі пратэсту, салідарнасьці ты спрыяеш павелічэньню энэргіі каля ўсіх гэтых падзеяў. Таму трэба ўмеючы лавіраваць. Я не выказваю нічыіх інтарэсаў, акрамя сваіх асабістых. Мяне нельга пабачыць у нейкім сур'ёзным палітычным руху, бо мне гэта ня вельмі цікава.
ПБ: Нам, можа быць, цікава гэта як людзям…
СМ: Мне ўвогуле не цікава!
ПБ: Як творчыя асобы мы гэтага ня будзем выказваць.
«Тузін Гітоў»: Паколькі вы сябе пазыцыянуеце, як work-гурт, вам не падаецца, што на ўсіх канцэртах вы пачынаеце выглядаць аднолькава. Нават тое, што кажаце паміж песьнямі паўтараецца.
ПБ: А вы на якім апошнім канцэрце нашым былі?
ТГ: «Рок за Баброў», напрыклад.
СМ: Дзякуй Богу, што ня так шмат людзей, якія ходзяць на ўсе нашыя канцэрты. Насамрэч, усе так званыя алюзіі й запазычанасьці аўтара ў сваіх творах сьведчыць пра яго (аўтара) сьпеласьць, нейкі шлях і цэласны дао. Раней мы былі дастаткова хаацічныя. Цяпер, канечне, ёсьць нейкія хатнія нарыхтоўкі, але шмат якія рэчы вы сёньня бачылі ўпершыню. А ўвогуле ад паўтарэньняў ніхто не застрахаваны. Але мы стараемся імправізаваць. Ёсьць мільярды гуртоў, якія цягам 25 год граюць адную й тую ж праграму. Таму гэта камень ня ў наш агарод. Нашае творчае крэда – пастаянна прыдумляць для сябе нейкія зацэпы. Можна, канечне, увесь час імправізаваць, але можна й завіснуць.
«Рэспубліка» (Літва): Як вы лічыце, ці былі на фэстывалі агенты беларускіх спэцслужбаў?
ПБ: Мяркуючы па тым, што Міністэрства замежных спраў зьвярнула на фэст увагу, то, напэўна, тут павінны быць людзі, якія пракантралююць, ці ўсё прайшло ў рамках.
СМ: Дзяржаўныя сыстэмы яны не на столькі дакладныя, як гэта паказваецца ў некаторых фільмах. Сярод іх шмат тупых, безыдэйных, якія лажаюць на кожным кроку. Яны ня могуць сур'ёзна ідэнтыфікаваць усё, што зьнітавана з контаркультурай. Калі я кажу пра independents, то гэта ў любым выдаку недалучэньне. Калі ты застаешся індзі, то цябе цяжка ідэнтыфікаваць, з табой цяжка змагацца. Мы жывем у гэтай краіне даўно й працягваем граць сваю музыку. На нас няма сродкаў ціску. Мы ня маем юрыдычнай асобы, нічога няма. Ім патрэбна, каб ты быў у нейкіх фармулярах, замесах, сядзеў дзесьці на лавэ, у цябе былі рахункі ў банках, у цябе была свая фірма. Калі ў цябе гэтага няма, то дзяржава нічога ня можа зрабіць.
«Рэспубліка» (Літва): У вас здараюцца праблемы, калі вы перасякаеце мяжу?
СМ: Толькі на ўзроўні хамства й гопніцтва. Гэта праблемы, якія могуць напаткаць усе. А ўвогуле, мы цудоўныя, і сустрэча з цудоўным заўсёды выклікае ў мытнікаў і памежнікаў зьзяньне на тварах.
Эўрапейскае радыё для Беларусі: Якія ў вас бліжэйшыя пляны. Ці будуць канцэрты, ці ёсьць ідэі наконт кліпу і альбому?
ПБ: Наступны раз нас можна пабачыць у менскім Палацы спорту, там будзе ўручэньне прэмій беларускага MTV.
СМ: Нам вельмі цікава там выступіць, бо адна з формаў музычнай канкурэнцыі ў Беларусі - гэта сустрэчы на такіх прэміях. Цікава паглядзець, хто што зь сябе ўяўляе. Там будуць рок-гурты, такія як ТТ-34. Будуць артысты папулярнага жанру, якія прыедуць са сваімі цудоўнымі падтанцоўкамі, пастаўленымі па.
ПБ: Мы лічым, што гэта важна, каб народ мог параўнаць і тых, і іншых.
СМ: Хочацца за кулісамі патаўчыся. Мы ня ўдзельнічаем у гамасяцкім жыцьці, нас не завуць на дні народзінаў. А часам хочацца наблізіцца да сьпявачкі Максім.
Пытаньне: А кліп, альбом?
СМ: Здымаем зараз кліп на «Залатую антылопу». Пасьля «Капіталу» ўвогуле цяжка рабіць нейкія крокі ў відэа.
ПБ: Мы спрабуем плянаваць вялікі сольны канцэрт у Менску. Спадзяемся замахнуцца на Палац спорту. Такія пляны ёсьць, але ня ведаем, калі атрымаецца гэта зрабіць.
«Рэспубліка» (Літва): Вы ня думалі пра эміграцыю?
ПБ: Навошта? Нас не зразумеюць дома.
СМ: Панятак патрыятызм, якім зараз апэлююць, не азначае прыняцьця дзяржаўнасьці. Усе мае карані тут. Якая мне розьніца, хто зараз пры ўладзе? Чаму я мушу зьбягаць? Гэта маё месца! І даволі цікавае месца. Я думаю, мы зараз знаходзімся ў цікавым касьмічным падарожжы. Мы – адныя зь першаадкрывальнікаў чорных дзіраў, якія ў іх выжываюць.
Generation.by: У вас зьявіўся новы сайт, распавядзіце пра яго.
ПБ: Гэта не новы сайт, проста адноўлены троху.
СМ: Любая сучасная цывілізацыя, якая кіруе нашай блакітнай плянэтай, для яе пакуль што не даступны інтэрнэт. Таму ўся контркультура разьвіваецца там. Немагчыма пастаянна закрываць сайты й нешта адсочваць. Такія музыкі, як, дапрыкладу, Пітэр Гэбрыел, кажуць, што інтэрнэт выратуе вольнае мастацтва. Асабіста я асноўныя навіны чытаю ў інтэрнэце. Я не гляджу тэлевізар і не чытаю газэты. Таму сайт для нас вельмі важны.
«Тузін Гітоў»: Ці будзе зьяўляцца болей беларускамоўных песень? Ці вас гэта ўжо ня торкае?
СМ: Мяне ўвогуле нічога ня торкае. Я зараз на так званым sXe. Некалькі год нічога не ўжываю. Мне цяжка пісаць на беларускай мове. Бо ня вельмі атрымліваецца па-беларуску напісаць той галянтэрэйнай мовай на якой мы сьпяваем. Для мяне гэта вялікая сур'ёзная праца. На трасянцы – так, лёгка. А па-беларуску цяжка. Але трэба паспрабаваць.
Занатаваў Аляксей Мінчонак, «Тузін Гітоў»
Фота: Алена Скарабагатава
угару - up
|
|
|
© Менск 2003-2008 Тузін Гітоў 
Пры выкарыстаньні тэкстаў абавязковая спасылка на "Тузін Гітоў" http://music.fromby.net. Выкарыстаньне файлаў магчымае толькі з папярэдняга дазволу рэдакцыі. 
|