|
![]() | ||||
|
чырвона-банэрная рэкляма:
Basowiszcza 2008
фэстываль музыкі маладой Беларусі Глюкі Магілёў
Дакладная дата народзінаў гурта «Глюкі» невядомая. Першая згадка ў летапісах прыходзіцца на 1998 год па хрысьціянскім летазьлічэньні. Так называлі сябе трое вучняў адной з школаў у аддаленым працоўным раёне «Казіміраўка», якія выконвалі на гітарах і плястмасавых вёдрах песьні ўласнага вершаскладаньня. У зьвязку з ростам музычнага майстэрства, альтэрнатыўнае гучаньне хутка зьмянілася на больш звыклы рок-н-рольны варыянт: гітара, бас і бубны. З гэтага часу зухаватае трыё «Глюкі» (Аляксей «Лепа» Паронкін – вакал, гітара; Кірыл «Кэш» Падліпскі – гітара; Раман «Рамэо» Жыгараў – бубны) пачало зьвяртаць на сябе пільную ўвагу суседзяў Лёшы Паронкіна, на кватэры якога адбываліся рэпэтыцыі. У 1999 годзе да «Глюкаў» далучаецца новы бубнач – Рыгор «Грыф» Грыбаноўскі, а Рамэо бярэ ў рукі бас-гітару. У 2001 годзе напружаныя стасункі паміж Кэшам і Грыфам вядуць да сыходу першага. У гэты ж час Лепам, Грыфам ды Ромам напісана шмат песень, якія на некалькі гадоў наперад вызначылі творчасьць гурта. У 2002 годзе ў гурце зьяўляецца Марына «Сэкс-пэтарда» Бучкова, якая прынесла з сабой незвычайнае для спэцыфікіі гурта гучаньне клявішных, і дырэктар Віталь Шум, які зацягнуў «Глюкаў» у вір творчага аб’яднаньня «Цэнтар жывога року». Сьвежы вецер ідзе на карысьць «Глюкам», і з сакавіка 2002 году малады гурт дае сэрыю выступаў у Магілеве. Ужо на трэцім сваім канцэрце ў «Лялечным тэатры» гурт «ірве» публіку, заяўляючы сябе ў лідэры магілеўскага року і робячыся галоўным адкрыцьцём магілеўскай сцэны 2002 г. З 2003 г. і па сёньняшні дзень «Глюкі» – удзельнікі і хэдляйнэры ўсіх буйных магілёўскіх фэстываляў. Увесну 2004 году ў адной зь лепшых студыяў Магілёву «Глюкі» распачынаюць запіс дэбютнага альбома, які быў трыюмфальна прэзэнтаваны публіцы 9 сьнежня 2005 году ў магілёўскім клюбе Joker. У наступным паўгодзьдзі «Глюкі» канчаткова адваявалі сабе званьне ўлюбёнцаў публікі №1 у Магілёве, выступілі на «Рок-Каранацыі-2005», адзначыліся на верхнім радку гіт-параду «Тузін Гітоў», далі сэрыю канцэртаў у Магілёве, Менску, Гомлі і Віцебску і былі ўзнагароджаныя масай прыязных водгукаў у прэсе. У гурта зьяўляецца ўласны фан-клюб, які суправаджае музыкаў на ўсіх выездах. Аднак, пачынаючы з другога паўгодзьдзя 2006 году «Глюкаў» напаткаў доўгачасовы крызіс. Гурт практычна спыняе існаваньне, спарадычна зьбіраючыся дзеля выступаў на буйных фэстывалях, такіх як «Хэдлайн-фэст-2006». Нягледзячы на ўсё бязладзьдзе і праблемы, з пачатку 2007 г. «Глюкі» распачынаюць запіс наступнага студыйнага альбома. Адначасова гурт прыходзіць да неабходнасьці зьмяніць склад. Напрыканцы 2007 году на месца Рыгора «Грыфа» Грыбаноўскага прыходзіць новы бубнач – Юра Д’юд. А ўвесну 2008 году «Глюкі» ўзмацняюць склад новым гітарыстам – Стасам Мытнікам.Склад: Аляксей «Лепа» Паронкін – сьпеў, тэксты Раман «Рамэо» Жыгараў – другі сьпеў, бас-гітара, тэксты Стас Мытнік – гітара Марына Бучкова – клявішы Юра Д’юд – бубны Віталь Шум – дырэктар гурта Дыскаграфія: 2001 г. – дэма «Дзістрофікі» 2002 г. – live »Канцэрт у Тэатры імя Лялек» 2005 г. – CD «Humanoid» 2006 г. – live «Хэдлайн-фэст 2006» 2008 г. – CD «Ідыятызм» (яшчэ ня выйшаў) Глюкі - "Мая краіна" (музыка і словы - Глюкі) Мая краіна Заварожаны край, Нам прысуджаны небам і вятрамі; Прыпарошаны рай За варожымі чорнымі сценамі. Мая краіна – пад белымі крыламі Краіна – пад чорнымі хмарамі Краіна – дарэмнымі спробамі Краіна, цябе мы не страцілі. Ненароджаны плач, Абумоўлены ціхім падцверджаннем, Слёзы будуць злятаць І знікаць пад завеямі снежнымі. Мая краіна – пад белымі крыламі, Краіна – пад чорнымі хмарамі, Краіна – дарэмнымі спробамі, Краіна, цябе мы не страцілі… На галоўную старонку разьдзела архівы >>> Басовішча 2007 Басовішча 2006 Басовішча 2005 |
|
|