Гіт-парад Тузіна Гітоў. Віталь Драздоў пра вынікі 7-га (41) туру

“Рэвалюцыю давайце!”

| 16.12.2005 |

Віталь Драздоў
Нарадзіўся ў 1971 годзе ў Бярозаўцы Гарадзенскай вобласьці. Мае дзьве вышэйшыя адукацыі – тэхнічную і юрыдычную. З 1993 году працаваў на радыё: “Аўтарадыё”, “Бі-Эй”, “Альфа-радыё” гукарэжысэрам, ды-джэям, музычным рэдактарам. З 2003 году – дырэктар ТА “Дзеці Сонца”, якое прадусуе групы “Ляпіс Трубяцкой”, “Саша і Сірожа”, “Крамбамбуля”, “Merry Poppins” ды іншых. Зь лета 2005 году – праграмны дырэктар радыёстанцыі “ХітФМ”(Украіна).

Надта мне падабаецца “Тузін Гітоў”. Добры праект. І тое, што ў гасьцёўні на сайце няма як прайсьці ад мноства журналістаў музычных, толькі пацьвярджае гэта. Амаль пра ўсе навіны белшоў-бізу дазнаюся праз ТГ. Дзякуй вам, тузінаўцы, за вашую справу! Ведаю, што цяжка. Ведаю, што 500 разоў апускаліся рукі. Але ня варта скарацца. Справа надта добрая і патрэбная. Уласна гіт-парад – ужо не галоўная частка праекту. Мяркую, што тыя, хто галасуе і тыя, хто чытае навіны – не заўсёды адны і тыя ж людзі. Таму ня буду падзяляць песьні на пераможцаў і аўтсайдэраў. У творчасьці нельга спаборнічаць, хіба толькі ў сумежных сфэрах – хто колькі дыскаў прадаў, ці колькі канцэртаў адыграў (і за які кошт?), каго часьцей па БТ паказалі ці ў Саўбеліі пахвалілі.
Ну, годзе. Паслухаем лепей песьні.

Айша – Зь вераю
Даволі якасны поп-рок. Менавіта поп-рок, а ня чысты рок – музыка, якая можа спадабацца шмат каму. Мяркую, што і гучыць ня горш за якіх-небудзь “4 Non Blondes”, Joan Osborne і “No Doubt” часоў “Don’t Speak” – цікавая прыемная музыка, у якой няма нічога залішняга, нічога выклікальнага, прысутнічае гармонія і прыгожы жаночы голас. Магчыма, што эстэты скрывяцца ад такой музыкі – для іх ужо надта папсова. Але людзям, якія не жадаюць слухаць ні “Modern Talking”, ні “King Crimson” музыка ад “Айшы” можа спадабацца. Адзінае, што мяне крышачку зьбянтэжыла – тэкст. Бо не жадаюць такія слухачы складаных і праблемных песень. Для іх музыка больш важная. А ў нас з пракаветных часоў прынята лічыць, што калі пяеш па-беларуску пад жывыя гітары і бубны – дык абавязкова сур’ёзныя песьні. Як Кася Камоцкая. Хаця можа тое і няслушна. Можа “Айша” з адваротнага боку падыходзіць – хоча данесьці сур’ёзныя думкі да народа. А каб атрымалася лягчэй, выкарыстоўвае ўежны пакунак поп-року. У такім выпадку ня варта думаць пра тыражы прададзеных дыскаў, пра напружаныя графікі тлустых гастролей ды пра шоў-бізнэс. Выпадае тады займацца сваёй справай. І гэта, зрэшты, самы правільны падыход – з гэтага і выходзіць самы сапраўдны шоў-біз!

Беларускія Песьняры – Вочы цёмна-сінія
Зараз у Кіеве ў мяне самы ўлюбёны дыск – “бэст” мулявінскіх “Песьняроў”. Бадай што “Вочы цёмна-сінія” – самая блізкая да іх па стылістыцы песьня, якая выйшла з кампаніі Місевіча, Дайнэкі еtс. І таму ўпадабаў яе. Люблю, калі фолк вось так падаюць – без савецкай шмінкі, і ня надта сур’ёзна, як музыкі-дасьледчыкі. А тое БП апошнім часам крыху стамілі сваімі поп-джазавымі экспэрымэнтамі. Занадта далёка былі яны ад народу.
Прачытаў на ТГ, як Місевіч скардзіўся на тое, што на радыёстанцыі ня ўзялі гэтую песьню і ня здолелі патлумачыць чаму, хоць ён меркаваў, што гэты твор фарматны. Паспрабую ўявіць, што яму мусілі патлумачыць. Надта шмат у гэтай песьні рок-н-рола. Прычым такога прычасанага, акуратна зааранжыраванага. Такога рок-н-рола, у якім нічога не вылазіць, усё супэракуратна. Гэткі рок-н-рол слухаецца сёньня яшчэ больш архаічна і большасьць аўдыторыі яго проста не ўспрымае – для іх рок-н-рольныя хады ў поп-музыцы гэта занудна. Ды і пра які рок-н-рол можна казаць, калі ён нагэтулькі прыгладжаны? Такім жа чынам такой жа рок-н-рол бязь цяжкасьці выканаюць і Зыкіна з Кабзонам. Такой жа рок-н-рол граюць Саладуха і Ўхцінскі. Пад такой рок-н-рол танчаць усялякіе ансамблі народнай песьні і пляскі. Гэткі рок-н-рол для вушэй нясмачны.
З іншага боку, можа і ня варта чакаць ад БП нечага іншага? Яны ж у тым становішчы, калі якая заўгодна форма ня мае значэньня, бо ёсьць някепскі зьмест. У рэтраградзтве іх не абвінавачваю, не падумайце. Яны жывуць у сваім сьвеце, зь якога не выходзяць. І месцамі мяне гэты іхні мікрамір кілбасіць ей-ей!:)

Глюкі – Ападкі
Выдатная каманда! Удалая песьня! Усё, як мае быць. У жанры. Натуральна, мэтры эстрады і разумныя крытыкі могуць казаць усялякае: словы, маўляў, пустыя, ня музыка гэта зусім і г.д. Ня варта зьвяртаць увагі! Усё, што мусіць быць у песьні маладых поп-панкаў тут ёсьць. І скіданьне сёньняшніх музычных аўтарытэтаў (люблю я N.R.M., але лічу, што іх пастаянна павінны ўшчукваць, каб Лявон не ўляцеў за аблокі на прыгожым пастамэнце), і пах касяка з характэрным крыхценьнем, і немудрагелістая гітара, і просты і зразумелы тэкст. Амаль усё, як трэба. Адзінага не хапае – тэксты ў поп-панкаў мусяць быць ці то больш важкімі, ці болей шакаваць. І гітовасьці хацелася бы яшчэ болей! Для панка надта важны гэты чыньнік, куды больш важны, чым для “Беларускіх Песьняроў”. Спадзяюся, што ў загашніку магілёўскія хлопцы маюць яшчэ колькі добрых патронаў.

IQ48 – Сьвятло ў цемры
Мне падабаецца гэта група. Мяркую, што яны амаль знайшлі свой уласны стыль. І не пазнаць яго складана. Скажу шчыра, недзе раз на месяц слухаю іх “Вар’ятаў” у сваёй машыне. Прычым зь вялікім задавальненьнем. Яны зрабілі вялікі скачок за гэты год у беларускай музыцы. Атрымалі з таго пакуль няшмат, але большасьць крытыкаў наогул прагназавалі ім сумнае і нецікавае жыцьцё: маўляў, занадта ўсё складана ў іх. Саксафон плюс рэп плюс складаныя рытмічныя малюнкі. А вось, глядзіце, жывуць, гады! Песьня, па праўдзе, ня самая лепшая зь іх рэпертуару, але тое нармальна, пацаны! Знакаміты пасаж Геры Маралеса – “Няхай новыя песьні пішуць тыя, у каго старыя – гуёвыя” – не для вас. Косьця, прывітаньне!

Палац – Праваджала маці сына
У “Палацу” што, новы альбом выйшаў? Бягу набываць! Калі слухаў гэтую песьню, заўважыў, як мурашы па скуры бегаюць. З кожным годам “Палац” становіцца ўсё большым і большым нашым здабыткам. Мяркую, што праз год 100 застануцца тыя, хто слухае “Палац” і тыя, хто будзе пра іх памятаць. Няхай у іх зараз няшмат канцэртаў, і няма натоўпу фанатаў. Шмат у гэтай музыцы сапраўднага, адвечнага. І, што цікава, актуальнага і сучаснага – асабліва ў аранжароўцы (чаго мне так не хапала ў “Вачах цёмна-сініх”).

Pomidor/off - Шабаны
Мне складана пісаць пра гэтага чалавека. Пра гэту свалату, гэтага паразіта, гэты нарост на целе рабочага народу. Таму што ён мне сябра. Таленавіты сябрук. Мне падабаецца Памідор сваім нонканфармізмам. Ён бы зрабіў выдатную кар’еру пасьпяховага музыкі, з канцэртамі і кліпамі, калі бы працягваў тэму свайго хіп-хопу – “Дзень без гарэлкі”, “Цуд на Каляды”. Але! Працягвае свой гард-кор. І я маю веру ў яго. Бо, паўтаруся, толькі ў такіх усё атрымліваецца, якія няўхільна гнуць сваю лінію і займаюцца тым, што ім да душы. Усё, болей не магу пра яго пісаць. Магу знайсьці прэтэнзіі да песьні. Памідор заўжды, дарэчы, знаходзіць нейкія недахопы ў кожнай песьні якога заўгодна праекту, яму наогул мала што падабаецца. Але ня буду. Мы ж суседзі. Няхай у вакенца пагрукае і пад чарку абмяркуем.

Сьцяна – Можна быць
Неяк не закаціла. Здаецца і сацыяльны рок, але неяк незразумела, супраць чаго ці за што. Потым падалося, што гэта лірычная песьня пра чалавека. Але ня ўцяміў – пра якога? Пра самога сябе пяе чалавек? Ці тое з трыбуны вяшчае-раіць для ўсіх? Не стае ім чагосьці яшчэ, каб людзей чапляць. Заміж пазыцыі пакуль бачу толькі позу. Але пэрспэктывы маюць, група нават і някепская.

Шляхта – Менск
Я так зразумеў, што група заняла апошняе месца. Шкада, канечне. Маладую групу гэта можа падкасіць крыху. А месца 12-ае выключна праз дробязі - запіс ня надта (хутчэй, гэта дэма). Варта сёе-тое падшліфаваць. Пакуль не знайшоў у гэтай песьні самой “Шляхты” – што гэта такое і што ў гэтай “Шляхце” асаблівага? Шмат да чаго падобныя. Але ўсё прыйдзе з часам. Хлопцы ж яшчэ не старыя. Пасталеюць, пашукаюць і знойдуць! Так што працягу праект варты! МУзыкі ўжо відавочна наслухаліся рознай, хады-тэхналёгіі ведаюць. Цяпер справа за самым важным – сваё прынесьці ў хіп-хоп. А што апошняе месца – дык не бяда. На “Тузіне” дык наогул аўдыторыя такая не хіп-хопавая. Яна болей да дэпрэсыўнага цяжаляка схіляецца.

Tav.Mauzer – Брудная вада
Самы складаны для прадусара калектыў сярод усіх удзельнікаў тура. Груп, якія граюць такую музыку, маюць такія ж тэксты – цьма. Вылучыцца зь іх зусім няпроста. А можа і ня трэба. Можа хлопцы дастаткова камфортна пачуваюцца і так – граюць свае супэрэмацыйныя сэты на вялікіх ды малых фэстах. І пры гэтым у ніякім разе не жадаюць зарабіць нешта на сваёй музыцы. Кожны ж свайго хоча. Мне такая музыка ўжо падаецца кансэрватыўнай. Тыпу рок-н-рольчыка ў выкананьні “БП”.

Вайцюшкевіч – Сьвята ў вёсцы
Адна зь лепшых песень у “Тузіне”. І выкарыстаньне блюзавага хода глядзіцца тут ня так архаічна, а нават пасуе. Пэўна, што ў адрозьненьні ад старых майстроў, Вайцюшкевіч ставіцца да песень па-іншаму. Яго ўвага не скіраваная толькі да вакала. Больш мысьляў пра аранжароўку. Вайцюшкевіч наогул – адзін з самых цікавых музыкаў сучаснасьці. Па-за ўсялякім тусоўкамі. Пастаянна экспэрымэнтуе, увесьчасна намагаецца нешта новае замуціць – калі добра, калі кепска. Гэткі Дэвід Боўі наш. Паважаю яго за гэта. Ён самы музычны наш музыка. Калі бы яшчэ сам пісаў тэксты, цаны бы ня меў! І чалавек-та надта цікавы.

žygimont VAZA - Contraбанда
“žV” не патрэбныя аніякія рэцэнзіі. Яны даўно маюць сваё кола прыхільнікаў, якое, відаць, не зьмяншаецца. І не павялічваецца таксама. Не мая музыка – яны ў паралельным сьвеце. Не такім далёкім, як група P.L.A.N., але таксама зусім няблізкім. Што хацеў сказаць гэтай песьняй сур’ёзны рок-музыка ў гераічнай позе з фэндэрам наперавес? Я ня ведаю. З усяго пасланьня зразумеў няшмат: мы яшчэ, маўляў, жывыя, у нас не адабралі рэпэтыцыйнай кропкі, у нас дзяўчыны на падпеўках, а вось гукарэжысэра, бубны і мэдыятар яшчэ не памянялі. Мне крыху іншых эмоцый хочацца ад музыкі. Менш лузэрскіх.

Зьмяя - Чукча
Цікавая песьня, якая мае варты ўвагі вакал і мэлёдыю. Цікавая аранжыроўка ў другой частцы песьні (асабліва бэкі). Песьня сама, канечне, не гіцяра, але вялікі крок наперад. Быў некалі на іх канцэрце, таму ведаю. Не спыняцца! Вы яшчэ толькі на пачатку шляху.

Ну вось, нейкі надта крытыканскі матэрыял выйшаў. Нават неяк ніякавата самому стала, бо мне, акром “Contraбанды”, усе песьні спадабаліся. Але, пэўна, няхай так і будзе. І маладым музыкам, і сталейшым – усім – хочацца слухаць цёплыя словы, але ўдзячны яны больш за крытыку, у якой тлумачыцца што не спадабалася. Спадзяюся, у мяне атрымалася патлумачыць хібы. А пакуль, моладзь, ня варта спаць! Старых ідалаў трэба скідаць, яны ўжо задоўга сядзяць на сваіх п’едэсталях! Сьмялей! Рэвалюцыі і ў музыцы патрэбныя. У музыцы яны нават цікавейшыя.

усе матэрыялы гэтага туру

рэкляма. чырвоная й банэрная:

рэкляма. чырвоная й банэрная:

угару - up

галоўная
музычныя навіны
гіт-парад
mp3
рэцэнзіі
заля славы
афіша
форум
гасьцёўня
навіны сайту
рэдакцыя
партнэры й спасылкі

мы рэклямуем:

мы рэклямуем:

Пры выкарыстаньні тэкстаў абавязковая спасылка на
"Тузін гітоў" http://music.fromby.net.

Выкарыстаньне файлаў магчымае толькі з папярэдняга дазволу рэдакцыі.