22 верасьня распачынаецца музычная акцыя "Жывы гукONLINE". "Мы прасоўваем толькі якасную музыку, зробленую ўжывую", - кажа Піт Паўлаў. У кавярні зьявіцца сцэна і беларускае піва. Цягам сэзону ў інтэрнэт-кавярні выступяць усе прыстойныя жывыя выканаўцы - без падзяленьня ў на "чорных" і "белых".
З 22 верасьня распачынаецца музычная акцыя "Жывы гукONLINE" у менскай інтэрнэт-кавярні "СоюзONLINE". "Мы прасоўваем толькі якасную музыку, зробленую ўжывую", - кажа адзін з арганізатараў акцыі Піт Паўлаў. У інтэрнэт-клюбе, што месьціцца па вул.Чырвонаармейская, 3 (Дом афіцэраў) шточацьвер будуць праходзіць жывыя выступы беларускіх музыкаў. Сэзон адкрые "Крамбамбуля" (22 верасьня), ужо ёсьць дамоўленасьць на канцэрты з N.R.M., "Ляпісам Трубяцкім", "Тройцай", Ірынай Дарафеевай ды іншымі. Паводле словаў Паўлава акцыя пераходзіць на іншы - больш якасны ўзровень. Арганізатары выправілі шэраг недахопаў, заўважаных на ранейшых канцэртах: "Наведнікі канцэртаў у "СоюзONLINE" раней наракалі на адсутнасьць у бары беларускага піва, адсутнасьць сцэны як такой і шэраг іншых нязручнасьцей. Цяпер усё выпраўлена", - кажа Паўлаў. Да ўсяго будзе палепшаная якасьць інтэрнэт-трансьляцыі - кожная вечарына будзе траньслявацца праз інтэрнэт ў он-ляйне. Сярод плянаў арганізатараў: арганізацыя фэстаў на Каляды і Купальле і выданьне раз на квартал складанкі зь песьнямі ўдзельнікаў акцыі. Дырэктар інтэрнэт-кавярні "СоюзONLINE" Зьміцер Карлюк заўважае, што канцэрты будуць мець характар карпаратыўных вечарын, таму квіткоў як такіх у продаж паступаць ня будзе: "Кожны, хто набудзе ў нас картку па спэцыяльным тарыфе "Музычны" і будзе запрошаны на канцэрт. Атрымліваецца нават таньней, чым квіток на звычайны канцэрт". Арганізатары вырашылі не абмяжоўвацца стылістычнымі і моўнымі межамі, таму на музычных акцыях у інтэрнэт-кавярні можна будзе пабачыць і поп-выканаўцаў (Паўлаў думае Аляксея Хлястова нават паклікаць), і гіп-гопэраў, і, натуральна, рок-выканаўцаў. Пры адной умове: канцэрт мусіць быць сыграны ўжывую.
Інфармацыйным фундатарам акцыі "Жывы гукONLINE" выступае інтэрнэт-партал "Тузін гітоў".
SB

Групы “Ляпіс Трубяцкой” і “Zdob Si Zdub” пайгралі ў боўлінг і вырашылі запісаць разам песьню. Малдаўскую і беларускую групы зьвязваюць сяброўскія стасункі і цікавасьць да пазытыўнай музыкі, улучна з ска-панкам і цыганшчынай. Плянуецца, што песьня ўвойдзе ў новы альбом “Ляпісаў”.
Групы “Ляпіс Трубяцкой” і “Zdob Si Zdub” на абсягах бліжняга замежжа лічацца найбольш вядомымі прадстаўнікамі рок-музыкі сваіх краін. Музыкі сустрэліся нядаўна ў Менску і вырашылі запісаць сумесны твор.
Малдаўскую і беларускую групы зьвязваюць сяброўскія стасункі і цікавасьць да пазытыўнай музыкі, улучна з ска-панкам і цыганшчынай. “Бяда ў тым, што мы звычайна бачыліся мімаходам – мы са сцэны на цягнік, яны зь цягніка на сцэну і наадварот. А ў Менску мы мелі дастаткова часу, каб нармальна паразмаўляць”, - кажа Сяргей Міхалок Абодва калектыва амаль у поўным складзе прабавілі ноч у адным зь менскіх боўлінг-клюбаў, дзе пасьпелі ня толькі пайграць, але як сьлед абмеркаваць ідэю сумеснага праекту. У выніку было вырашана, што музыка і тэкст песьні будуць створана агульнымі высілкамі.
А ўжо праз тыдзень, групы перастрэліся ізноў – гэтым разам ува Ўкраіне, на сьвяткаваньні дня горада Віньніцы. Там Сяргей Міхалок паказаў лідэру “Zdob Si Zdub” Раману накіды тэкста і мэлёдыю прыпева. Астатную частку зробіць малдаўскі музыка. Калі ўсё атрымаецца, як плянавалася, гэтая песьня ўвойдзе ў новы альбом “Ляпіса Трубяцкога”, над якім музыкі распачалі нядаўна працу ў адной зь менскіх студый.
Паводле West Records

Іх альбомы не набудзеш у дыскарні, хоць дыскаграфія групы вельмі багатая. Іх не называюць “генэраламі айчыннага року”, хоць яны старэйшыя за “Краму” і “Нэйра Дзюбель”. Але назва іх групы знаёмая кожнаму беларускаму мэляману – “zygimont VAZA” 16 год у беларускім рок-н-роле.
“Мы не хаваемся і ня маем сакрэтаў, проста нашае жыцьцё не залежыць ад музыкі”, - лідэр “zygimont VAZA” Сяргей Скрыпнічэнка адразу на пачатку нашай гутаркі раставіў акцэнты. Скрыпа – адзін з рок-бунтароў пачатку 90-х - даўно ўладкаваў сваё жыцьцё. У апошні час працаваў у топавых рэклямных агенцыях - “Saatchi & Saatchi”, “ReMark”, “KRYN”, якая здабыла сёлета “Канскага льва” на фэсьце рэклямы. Узнагарод за дызайн рэклямнай прадукцыі ў яго болей, чым музычных альбомаў. Але музыку кідаць ня думае. Яго жонка, разам зь якой ён заснаваў дызайнэрскі лэйбл – “Tank Press”, кажа, што на працу аддае 50% свайго часу, а Скрыпа ўстаўляецца: “А ў мяне суадносіны музыка/рэкляма – 100 на 100%!”.
Нягледзячы на тое, што Скрыпа добра ведае, як прадаць той ці іншы прадукт, сваю музыку ў “прывабнай абгортцы” ён прадаваць не зьбіраецца і адмаўляецца называць свае творы “прадуктам”. “Я даўно ўсё для сябе падзяліў. Артыстычная дзейнасьць мае камэрцыйны і мастацкі складнік. Ня маю гістэрыі наконт таго, каб рэалізаваць як мага болей сваіх дыскаў і касэт. Я падаю свае творы як ёсьць і надта ахайна да іх стаўлюся, не хачу падкладвацца пад нейкія законы”.
Некалі на Скрыпу надта паўплывала знаёмства з адным з заснавальнікаў групы “Бонда” Іванам Маркавым. Тады, у 1987 годзе, 16-гадовы хлопчык моцна ўразіўся выступам гэтай групы. Пасьля размовы з Маркавым, стаўленьне Скрыпы да музыкі кардынальна зьмянілася. “У адзіны момант усе савецкія гурты – “Аквариум”, “ДДТ” і іншыя папросту зьніклі з маёй сьвядомасьці. Я адчуў сябе чалавекам Усходняй Эўропы”, - згадвае ён.
Празь некаторы час і зьявілася група “zygimont VAZA” – сталы ўдзельнік нелегальных фэстаў кшталту Fuckin Communism. У першай праграме яны гралі пародыі на беларускую савецкую літаратуру, вясёлыя, а часам рамантычныя песьні ў рэчышчы польскай “Lady Pank”. Апошні альбом “Каін”, ужо дзевяты па ліку. Скрыпа лічыць яго адным з самых дасканалых. “Каін” вытрыманы ў стыле, які можна акрэсьліць, як гард-блюз і слухаецца на адным дыханьні, хоць песень, карацей за шэсьць хвілін, там няма. “Па сутнасьці нічога не зьмянілася для мяне ў музыцы за гэтыя 14 год. Як самасьцьвярджаўся тады, так раблю і зараз. Хіба што ў прафэсыйным пляне значна выраслі”. “Каін” – антыфарматны альбом (шэсьць песень на 56 хвілін гучаньня), але гэтым і цікавы. “У гэтай праграме адбіліся мае назіраньні за знаёмымі, рэляцыі на тое, што адбывалася ў краіне і ў маім жыцьці падчас запісу”. Адна зь песень альбома – “Лякарня” – сталася сапраўдным інтэрнэт-гітом.
Сёлета групу напаткалі зьмены – раней “zygimont VAZA” гралі ўтрох, цяпер іх шасьцёра. Далучыўся яшчэ адзін гітарыст і два жаночых вакала – Маша “Яр” і музычная журналістка Вольга Самусік. Вольга дэбютавала на сёлетнім “Басовішчы” у якасьці лідэр-вакалісткі, чым нямала зьдзівіла сталых прыхільнікаў групы. Уяўляеце, каб у “Краме” засьпявала дзяўчына? “Шмат матэрыялу адкладываецца, бо музыцы прысьвячаецца толькі вольны час, якога не стае. Ідэя ўвесьці жаночы вакал лунала даўно, некалі напісаў цэлую праграму пад назвай “Эміграцыя”, разьлічаную на жаночы вакал. Цяпер вырашыў зрэалізаваць гэтую ідэю. Ня бачу нічога дзіўнага”. Скрыпа надта схільны да экспэрымэнтаў. 12 год таму ён запісаў альбом “Камбінат” насуперак усім правілам запісу цяжкой музыкі. Атрымаўся адзін зь першых індустрыяльных альбомаў у беларускай музыцы зь дзіўным і нехарактэрным гучаньнем. “Я пэўны, што кожнае правіла мае свае выключэньні. Галоўнае ведаць, чаго ты хочаш дасягнуць, а зрабіць гэта можна рознымі спосабамі. Ня ўсё ж хадзіць па накатанай каляіне”.
Цяпер Скрыпа – пасьпяховы рэкляміст і дызайнэр, які ўкладае грошы ў сваю музыку. І ня надта пакутуе ад таго, што яго група з багатай гісторыяй, мае лакальную папулярнасьць: “Нехта вырабляе мадэлі самалётаў у вольны час, а я раблю музыку. У нашых умовах у музыку можна толькі ўкладаць сродкі, і ня факт, што атрымаеш хоць якія дывідэнды. Ведаю шмат гуртоў, якія недзе сьвецяцца, але нічога вартага так і не зрабілі. У нас жа ёсьць кола прыхільнікаў, якое сфармавалася яшчэ на пачатку 90-х, і мы можам дазволіць займацца сваёй улюбёнай справай. Што яшчэ трэба?”.
Цяпер лідэр “zygimont VAZA” рыхтуе да выданьня незвычайную праграму, на запіс якой натхніўся, калі пабачыў выступ вулічнага тэатру ў Чэхіі. Гэта саўндтрэк да спэктаклю “Цар Максыміліян”, заснаваны на традыцыях беларускага народнага тэатра 19 стагодзьдзя. Музыка вырашыў не эксплюатаваць этнічныя здабыткі і зрабіць “музыку жарсьцей” з дапамогай сынтэзатарных гукаў, басу і бубноў.
Альбомы групы “zygimont VAZA” “Kajin” і “Contraбанда” можна замовіць праз zygvaza.net
Сяргей Будкін

Ільля Шэўчык: Нам прыемна, што кітайцы – жыхары гарадоў Чань-Чунь (сямімільённая сталіца правінцыі Джылін) і Янджы - вельмі цёпла паставіліся да той музыкі, якую мы выконвалі. На новым дыску будуць песьні, створаныя ў Кітаі, а таксама сучасныя аранжыроўкі кітайскіх народных мэлёдый.
Цікава, якія ўяўленьні маюць жыхары Кітая пра далёкую Беларусь і яе жыхароў? Напэўна, нешта ў такім стылі: “Маленькі, але ганарлівы народ Беларусі пад кіраўніцтвам свайго мудрага правадыра мужна супрацьстаіць агрэсіі каварных NATO і Эўразьвязу, як вялікі Кітай у свой час - агрэсіі Амэрыкі і Савецкага Саюза”.
Напэўна, беларус ва ўяўленьні жыхара Паднябеснай - гэта такі моцны і надзейны партнэр, як колавы цягач “Волат”, такі ж працавіты, як трактар “Беларус”, удвая таньнейшы за варожы “John Deer”…
Праўда, жыцьцё часта прыносіць свае нечаканасьці: беларусы з гурту “Mojo Blues” прапанавалі кітайскім слухачам стандарты амэрыканскага блюзу, хоць і зь беларускім калярытам. І гэта грамадзяне няскоранай краіны?
Можа таму так шчыра віталі музыкаў “Mojo Blues”, што думалі пра беларусаў, як пра нашчадкаў іх жа “культурнай рэвалюцыі”. Хоць блюз у выкананьні беларускага гурту - гэта тое ж, што і карыбскія мэлёдыі ў выкананьні эскімосаў Аляскі, але заўсёды прыемна пераканацца, што людзі паўсюдна лепшыя, чым пра іх думаеш.
Лідэр “Mojo Blues” Ільля Шэўчык апавядае:
“Мы гралі канцэрты для кітайскіх слухачоў усе сем месяцаў нашага знаходжаньня у гэтай краіне. Мы прывезьлі шмат уражаньняў пра культуру кітайскага народу, яго традыцыі і музыку. Нам прыемна, што кітайцы – жыхары гарадоў Чань-Чунь (сямімільённая сталіца правінцыі Джылін) і Янджы - вельмі цёпла паставіліся да той музыкі, якую мы выконвалі – да блюзу і рок-н-ролу, як нашага аўтарства, так і кавэр-вэрсіяў твораў знакамітых блюзавых выканаўцаў. Гурт “Mojo Blues” справіўся з гэтай працай за тысячы кілямэтраў ад радзімы, на мой погляд, добра! Мы хацелі б зьвярнуцца да тэмаў кітайскай музычнай культуры і выдаць альбом пад назвай “Made in China”. Мы плянуем, што гэта будзе не зусім звычайная праца. Бо за час наведваньня Кітая на нас увесь час аказвала ўплыў музыка гэтай краіны, якую мы слухалі і нават нешта спрабавалі граць, напрыклад, папулярныя кітайскія народная песьні. Што ж тычыцца альбому, то мы плянуем яго выдаць для беларускіх слухачоў, і тэма кітайскай музыкі ў ім будзе прысутнічаць. На новым дыску мы плянуем разьмясьціць песьні, створаныя ў Кітаі, а таксама сучасныя аранжыроўкі кітайскіх народных мэлёдый.”
На жаль, выданьне гэтага альбому ў музыкаў “Mojo Blues” адкладваецца да наступнага года, бо праблема гурту – нават не ў адсутнасьці сродкаў, а ў адсутнасьці часу. Новы год для музыкаў абяцае новыя сустрэчы ў Паднябеснай.
Анатоль Мяльгуй, “Тузін гітоў”